اين مطالب رو بايد همه جا منتشر كرد با اجازه و ذكر منبع

در ترکی کلماتی با اختلاف جزئی وجود دارد که در فارسی نیست مثلا برای انواع دردها کلمات: آغری/آجی/سیزی/سانجی/گوینه مک/گیزیلدمک/اینجیمک/ زوقور/ یانقی .که هر کدام درد بخصوصی را بیان میکند در زیر توضیح داده ایم اما در فارسی برای تمام حالات فوق لغت درد یا سوزش به کار میرود و معادل ندارند

اغری: معادل درد فارسی است

سانجی:به درد کولیک احشاء توخالی گفته میشود مانند درد قولنج روده ها

آجی: به درد شدیدی گفته میشود مانند درد کشیدن دندان

سیزی: به درد خفیف سوزش دار گفته میشود

یانغی:معادل سوزش فارسی میباشد

زوققو: درد همراه ضربان است مانند درد عقربک انگشتان

گوینه مک : مانند سوختن است و در دقایق اول سوختگی دیده میشود

اینجیمک: درد هنگام پیچ خوردگی مفاصل و یا درد حاصل از ضربه و سقوط میباشد

گیزیلده مک: دردشبیه گز گز کردن دردناک میباشد

در ترکی برای دعوا کردن کلمات متفاوتی بکار میبرند که که هر کدام شکل و حالت ویژه ای از دعوا را بیان میکند اما در فارسی فقط سه کلمه گلاویز شدن و دعوا کردن وگوشمالی به کار میرود

دؤیوشمک:همدیگر را کتک زدن

ووروشماق: همدیگر را زدن

ساواشماق: با یک دیگر جنگ و دعوا کردن و گلاویز شدن

دیدیشمک: دعوا همراه چنگ زدن یکدیگر

چارپیشماق: باهم برخورد کردن(تصادم)

دالاشماق : باهم دعوای افظی داشتن

دارتیشماق: با هم مشاجره داشتن

چاخناشماق: با هم سر شاخ شدن

توتوشماق: دعوا همراه با گرفتن هم دیگر

بؤغوشماق: دعوا همراه با یقه هم دیگر را گرفتن

تیپشمک: دعوا همراه با لگد انداختن به هم

سویوشمک: همدیگر را دشنام دادن

دیریشمک: هم دیگر را دشنام دادن ورودر روی هم ایستادن

بوغازلاشماق: گلوی هم دیگر را گرفتن و رودر روی هم قرار گرفتن ودعوا کردن

چیرپیشماق: زود وخرد

دوروشماق:مناقشه مجادله رودرو شدن

سؤپورلشمک: گلاویز شدن درهم آویختن

همچنین برای این که بگوییم فلانی از در وارد شد بسته به شخصیت فلانی ونحوه ورود و مناسبت گوینده با وی کلمات زیر به کار میرود

قاپی دان گلدی:(از در امد به طور متعارف)

قاپی دان ایچری بویوردولار:(از در تشریف فرما شدن)

قاپیدان گیردی: از در وارد شد به طور خود نمایی

قاپی دان کئچدی : از در گذشت

قاپی دان سؤخولدی: از در خودش را چپاند

قاپی دان تپیلدی: از در خودش را به زور وارد کرد

قاپی دان دوروتولدو: از در یواشکی تو امد

قاپیدان شوروشدو : از در سر خو امدی تو به معنی مجازی

کلمات خیلی زیاد دیگری و جود دارد که در فارسی موجود نیسد اما در این جا مجال توضیح نیست. چند هزار لغت با ریشه ترکی در زبان فارسی موجود است که عینا تکرار شده که از این لغات بیش از ۶۰۰ لغت جزء کلمات مصطلح و روزمره است، مانند:( آقا، خانم، بابا، ماما، آبجی، داداش، دایی، بی بی، آتش، بشقاب، قابلمه، دولمه، سنجاق، اتاق، من، تخم، باتلاق، اجاق، آچار، آرزو، دگمه، تشک، فشنگ، توپ، قاچاق، گمرک، اتو، آذوقه، اردو، سوغات، اوستا، الک، النگو، آماج، ایل، بیزار، تپه، چکش، چماق، اردک، چوپان، چنگال، چپاول، چادر، باجه، بشکه، بقچه، چروک و ……..)

در ترکی به مرغ ابی اؤردک گفته میشود اما برای انواع انها اسامی مختلف به کار میرود مثلا به اردک ماده بورچین و برای نر سونا و یا یاشیل باش گفته میشود

در ترکی برای اسب و بیشتر حیوانات اهلی در هر سنی نام مخصوص وجود دارد مثلا قولان به اسب نوزاد دای به اسب دو ساله و یولان به اسب پنج ساله گفته میشود حال شما تصور کنید یک مترجم وقتی میخواد یک کتاب ترکی یا هر زبان دیگه را به زبان فارسی ترجمه کنه و یا یک فیلم نامه ترکیه را ترجمه کنه با چه مشکلاتی روبرو است

حال توجه شما را به بندهای سه گانه منشور زبان مادری مصوب سال ۱۹۹۶جلب میکنم

یک: همه شاگردان مدارس باید تحصیلات رسمی خود را به زبان مادری اغاز کنند

دو: همه دولتها موظف هستند که برای تویت و اموزش زبان مادری کلیه منابع /موارد وسایل لازم را تولید و توضیع نمایند

سه:برای تدریس زبان مادری باید معلم به اندازه کافی تربیت و اماده شود زیرا تدریس به زبان مادری وسیله ای برای برابری اجتماعی شمرده میشود

ضعفهای زبان فارسی

در زبان عربی لهجه های مختلفی وجود داره از قبیل عراقی ، مصری، لیبی،عبری، اسپانیولی، لیبی، اردنی،خلیجی، خوزستانی و…….. که لهجه چهاردم اون فارسیه و از همه لهجه های دیگه عربیش کمتره (۶۰% عربی)

زبان فارسی یک زبان سبک و آسان میباشد که ضعفهای زیادی دارد ولی چون یک زبان روان و جذابیه همیشه ضعفاش پنهان مونده در اینجا به بعضی از این ضعفها و ایرادها اشاره میکنم

یک- یکی از بزرگترین ضعفهای زبان فارسی نداشتن مونث و مذکر می باشد (تو ،شما ، اینها و…….) معلوم نیست شخصیت مونثه یا مذکر

دو- ضعف دیگر فارسی اسم یکسان کلماته مثلا شیر! معلوم نیست حیوانه یا شیر اب یا شیر خوردنی در حالی که در لهجه های دیگر عربی فقط حیوان شیر چندین اسم داره (اسد، سبع، ابوخمیس و)

سه- کلمات فارسی معمولا یک معنی میده و نمیتونیم یک کلمه به کار ببریم که چند معنی رو در هم خلاصه کنه ،واضحتر بگم تفسیر کلمات فارسی خیلی راحت و آسانه (اگه یک زبان دیگر بلد باشین میدونید چی میگم)

چهار- یکی از مهمترین ضعف های فارسی به کار نبردن لحن بعضی از حروفه که به کل معنی کلمه رو تغییر میده. مثلآ حرفهای(ز-ذ-ظ-ض) فقط با لحن ز خونده میشن(ت-ط ت) خونده همگی با لحن ت خونده میشن(س-ص-ث) همگی با لحن سین خونده میشن (ح-ه) خونده میشن یعنی در واقع حروف(ص-ث-ذ-ظ-ض-ط-ح) در زبان فارسی اضافه هستند چون هیچ کاربردی ندارند و فقط نوشته میشند در هیچ زبان دیگری اینطور نیست و همه کلمات صدا و لحن خاصی دارند

——

دوست عزیز از اینکه تا به حال کامینت شما تایید نشده به جهت این است که این وبلاگ فیلتر شده و شبه متروکه است.
اما موضوعاتی که در این کامینت یا کامینتهای قبلی مطرح کرده‌اید. نوشته‌اید « علي دايي اهل اردبيل است نه تبريز که نوشتيد : از دست توهين‌هاي همشهريانش عصباني است » درست است آقای دایی اردبیلی است، اما اصطلاح همشهری یک اصطلاح ویژه‌ایست که سابقه تقریبا صد ساله در آذربایجان دارد و همه کسانی که به زبان ترکی آذربایجانی صحبت می‌کنند در مواجهه با یکدیگر بخصوص در شهرهایی مثل تهران، مشهد، قم و … همدیگر را همشهری خطاب می‌کنند. و در اینجا منظور از شهر شاید همان زبانشهری یا منطقه آذربایجان باشد. حتی فارسی زبانها نیز نمی‌گویند فلانی همزبان شماست بلکه میگویند فلانی همشهری شماست. دوم اینکه هواداران تراکتور سازی در باشگاه یادگار امام تنها تبریزیها نیستند بلکه هزاران هوادار از تمام شهرهای آذربایجان از جمله خود اردبیل و شهرهای دورتری مثل همدان و قزوین برای تشویق تیم به تبریز می‌روند. لذا نمی‌شود گفت که تبریزیها این شعار را داده‌اند. بلکه همه هواداران تراکتورسازی در یک مقطعی از دست آقای دایی عصبانی شده‌‌اند.
نوشته‌اید: «… اگر چنين بود علي دايي در مصاحبه هايش عنوان نمي کرد که به اذري بودنش افتخار مي کند» اصلا به باور اکثر فعالان آذربایجانی استفاده از این تعبیر «آذری بودن» خودش یک حرکت ضدآذربایجانی است. دوم اینکه بسیاری از کسانی که در جبهه مقابل هویت خواهان آذربایجانی گرفته‌اند نیز به آذری بودن خود افتخار می‌کنند و این مسئله چیزی را عوض نمی‌کند. البته مفهوم این حرف این نیست که خدای نکرده آقای علی دایی در مقابل هویت خواهان آذربجانی قرار گرفته است.
نوشته‌اید: «در مورد ستاره هاي پارسي اولا اينکه اين بحثي قديمي است و شمايي که اين موضوع را مطرح کرده ايد بايد با اطلاعات نسبت به اين موضوع به ميان مي اوردينش ستاره هاي پارسي موضوعي سياسي داشت و به علي دايي ورزشکار مربوط نمي شد» اگر آقای دایی سیاسی نیست پس چرا در مورد یک موضوع سیاسی اظهار نظر می‌کند. تیتر بعضی از سایتها در آن موقع این بود: “علی دایی: چرا باید در ورزشگاه یادگار امام آتاتورک تشویق شود؟” آیای این یک موضوع سیاسی نیست؟ یا وقتی که پای دفاع از هویت آذربایجان به میان میاید ایشان سیاسی نیستند؟
نوشته‌اید « در پايان اميدوارم شما هايي که قيافه حق به جانب مي گيريد و هميشه طلبکار هستيد قدري هم به پيشرفت اذربايجان فکر کنيد با تخريب افتخارات اذربايجان هيچگاه پيشرفت نخواهيم کرد » دوست عزیز پیشرفت تنها زمانی میسر است که زیر ساختهای فکری یک جامعه سالم باشد. تا زمانی که زیرساختهای فکری جامعه آذربایجان و نخبگان آن اصلاح نشده است همه چیز آب در هاون کوبیدن است. ما نیز قیافه حق به جانب نمی‌گیریم و شرمنده آذربایجان هستیم. شرمنده از اینکه به اندازه کافی از پتانسل‌هایی که خداوند متعال در اختیار ما قرار داده است از این پتانسیل‌ها برای پیشرفت و توسعه همه جانبه آذربایجان استفاده مناسب نکرده‌ایم.

—
فکر می‌کنم ما در این مقاله به اندازه کافی از شایستگیهای آقای دایی سخن گفته‌ایم و اصولا اگر ایشان انسان توانمندی نبود نیازی به این همه نقد و بررسی و بحث نیز نبود. اما در مورد اینکه همسر آقای دایی فارسی را بلد نیست و اینکه رفتار دایی در داخل خانه به کسی ربط ندارد و … باید عرض کنم که درست است رفتار ایشان در داخل خانه به ما مربوط نیست اما آن اندازه که ایشان خودشان مسئله را در رسانه ملی مطرح کرده‌اند و همه مردم ایران فهمیده‌اند که قهرمان ملی‌شان در خانه با همسرش به زبان مادری خود حرف نمی‌زند قابل بحث و بررسی است و دیگر مسئله داخل خانه نیست. اما اینکه گفته‌اید: «همسر ایشان الان یک فارس است» این مسئله از جهات عدیده‌ای قابل بررسی است.
یک: آیا کسی که زبان دیگری را یاد گرفت از اهل آن زبان میشود. مثلن یک کودک آذربایجانی زبان روسی را یاد گرفت میشود گفت او یک روس است؟
دو: فرض کنیم که آقای دایی فارس زبان و همسرش ترک زبان بود آیا در اینصورت آقای دایی با همسر خود به ترکی صحبت می‌کردند؟ به این دلیل که همسرش یک ترک است؟
این مسئله اکنون به معضل جامعه ما تبدیل شده است و در واقع یک مسئله عمومی است و ربطی به این شخصیت و آن شخصیت هم ندارد. اکنون کمتر کسی حاضر است زبان ترکی را آموزش ببیند. حال سؤال اینجاست که اشخاصی در وزن و تشخص آقای علی دایی هم تسلیم این جریان شوند و کاری برای حل این معضل (حداقل در حیطه‌های محدود و شخصی) اقدام نکنند چه کار باید کرد؟
آیا زبان مادری ما اینقدر بی‌ارزش است که با توجیهات غیر منطقی خود بتوانیم آنرا فراموش کنیم و به تعبیر دیگر آن را دم در خانه گذاشته و سپس داخل خانه شویم؟
چون بخشی از این مباحث به هر حال به زندگی خصوصی افراد مربوط میشود، برای مراعات مسائل اخلاقی و قانونی بیشتر از این بحث نمی‌کنم. همانقدر میدانم که برای حرف نزدن به زبان مادری در کشوری که در آن به دنیا آمده‌ای و تمام تلاشت را برای سربلندی آن انجام داده‌ای، هیچ نوع اجباری نباید باشد در غیر آنصورت اسم آن نه اجبار بلکه یک فاجعه فرهنگی – اجتماعی است.
*
و در پایان اینکه بعضی از دوستانی که اخیرا کامینت می‌نویسند گویا از خواندن به زبان مادری خود محروم هستند. چون آخرین پست این وبلاگ پستی است مربوط به فیلتر شدن این وبلاگ و اعلام اینکه تا اطلاع ثانوی تعطیل است.

—

جناب آقای نادری!
از کامنت منطقی و بحث‌های شما لذت بردم. امیدوارم عزیزی که این مقاله را برای ما ارسال کرده است خودش نیز مطلب شما را ببینند و اگر ملاحظه‌ای دارند بنویسند. من تنها به یک نکته‌ای که به نظرم رسید اشاره می‌کنم. نوشته‌اید« استاد بهمن بیگی فقط یک فرد از افراد ایل بوده است که بیش از بقیه به دردهای ایل واقف بوده و در درمان این درد ها نهایت تلاش را نموده و حتی از خود گذشتگی کرده است. ایشان در کرسی قدرت ملی قرار نداشته است. پادشاه مملکت نبوده و در ارگان های رسمی قدرت حضور نداشته است که بتواند به ارمان های من و شما تحقق بخشد و در مجلس نبوده است که تدریس زبان های دیگر را به تصویب برساند. … لذا اگرچه مخالف انتقاد نیستم و آنرا سازنده هم میدانم ولی انتقاد شما را آنهم در زمینه (عدم تدریس زبان ترکی در مدارس عشایری) نمپسندم.»
نکته‌ای که به نظر بنده رسید این بود که طبیعی است که ما از آقای بهمن بیگی انتظار نداشتیم کار مجلس و دولت را انجام بدهد و قانونی را تصویب یا اجرایی کند. انتقادی که به آقای بهمن بیگی وارد است ایشان در کنار علاقه غیر عادی به زبان فارسی، ترک ستیز بودند. ایشان می‌نویسد:
« من با آنکه در خانواده ای ترک زبان به دنیا آمده ام عاشق بی قرار زبان فارسی هستم. از این حیث شباهت زیادی به مرحوم سلطان محمود غزنوی دارم. آن مرحوم هم با آنکه در خانواده ای ترک زبان به دنیا آمده بود عاشق زبان فارسی بود و دربار باشکوهش را پر کرده بود از شاعران فارسی گو. پیش خـودتـان بمـانـد و جایـی درز نکند کـه تـرک زبان های آسیای میانه، دور و نزدیک بلاهای بزرگی برای ایران و همسایگان ایران بوده اند. آنها با قوم و خویش های تاتار و مغولشان جز قتل و غارت سوغات دیگری برای مـردم سرزمین مـا نداشتـه اند. ولـی انصـافـا فهمیـده یا نفهمیده از عهده انجام یک خدمت عظیم فرهنگی هم برآمده اند: کمک به رواج زبان فارسی. مـن بـه همین دلیل همـه گناهـان این قوم و قبیله را می بخشم و از شما هم می خواهم که آنها را ببخشید. هر چه برده اند و خورده اند حلالشان باد. این جماعت جنگجو، زبان صیقل نیافته خودشان را بر مردم ما تحمیل نکردند. فرهنگستان زبان ترکی به وجود نیاوردند، فرمان استعمال لغات پر طمطراق خودشان را صادر نفرمودند و با همه بت شکنی ها و تعصبات دینی به اشارات خلفای بغداد برای ترویج زبان عربی ارج ننهادند و اجازه دادند زبان فارسی بر سر جای خود بماند و رونق یابد. زبان فارسی ماند و رونق یافت و در بحرانی ترین زمانها در یکی از چهار راه های طوفان زا و پر عبور و مرور جهان پا بر جا ایستاد و وحدت، قومیت و استقلال فرهنگی معنوی ما را محکم و استوار نگاه داشت. مصر کهنسال تسلیم زبان بیگانه شد. مشرق مدیترانه و شمال آفریقا راهی جز این نیافت. آسیای صغیر اسیر ترکی عثمانی گشت، ….زبان فارسی، شعر فارسی و ادبیات فارسی مرزهای واقعی ایران را مشخص کرده است…..ما باید همه فارسی زبانان را هموطن خود بدانیم. چگونه ممکن است که مردم هرات و غزنه و سمرقند و خُجند و فرغانه و بدخشان را بیگانه بدانیم و بخوانیم. این شهرها و ولایات برای ما همان قدر گرامی و عزیزند که شیراز و اصفهان و تبریز و تهران. آموزش عشایر با همت گروهی جوان مشتاق و غیرتمند، در زوایای دور افتاده کشور سرگرم خدمت به زبان فارسی بود و این زبان شایسته خدمت بود… »
http://iran۸۹.wordpress.com/۲۰۱۰/۰۵/۰۱/%D۸%B۲%D۸%A۸%D۸%A۷%D۹%۸۶-%D۹%۸۱%D۸%A۷%D۸%B۱%D۸%B۳%DB%۸C-%D۹%۸۸-%D۸%A۲%D۹%۸۵%D۹%۸۸%D۸%B۲%D۸%B۴-%D۸%B۹%D۸%B۴%D۸%A۷%DB%۸C%D۸%B۱%D۹%۸۵%D۹%۸۲%D۸%A۷%D۹%۸۴%D۹%۸۷-%D۸%A۷%DB%۸C-%D۸%A۷%D۸%B۲-%D۹%۸۵%D۸%B۱%D۸%AD/

و در مصاحبه‌ای با ایسنا که متاسفانه الان لینکش را پیدا نکردم صریحا گفته‌اند که زبان ترکی ایل باید از بین برود و زبان فارسی جایگزین آن شود. به یقین آن مرحوم برای از بین بردن زبان یک ملت‌های (ملت عرب و ترک) دلایلی داشته است که این دلایل باید نقد و بررسی شوند. از مجموع سخنان آقای بهمن بیگی بر می‌آید که اگر بخشنامه‌ای مبنی بر تدریس ترکی در مدارس قشقایی صادر می‌شد ایشان در حد توان مانع اجرای آن می‌شد.

خاطرات عارف قزوینی با مقدمه ی ایرج افشار توسط انتشارات سخن به قیمت ۱۵۰۰۰ تومان منتشر شده است. افکار فاشیستی و نژاد پرستانه عارف قزوینی در اشعارش بر کسی پوشیده نیست. اندکی از پستی و زشتی افکار و اعمال عارف قزوینی را پیشتر دکتر جواد هیئت در ضمن نوشته یی بیان کرده بود. و اینک با انتشار خاطرات عارف قزوینی سند دیگری از پستی این کوته فکر شونیست فارس آشکار می شود. خاطرات وی که ما از آن با عنوان « فحش نامه ی عارف قزوینی » یاد میکنیم سراسر توهین به ترکان است که برای نمونه فقط به یک مورد اشاره میشود.
در صفحه ۱۱۴ از این کتاب عارف قزوینی نوشته است :
بدبختی زنان ایرانی را یک داستان جداگانه در خور است. بدبختانه یک قسمت از زن هایی که پی به بدبختی خود برده یا می خواهند ببرند ، از آن هایی که ندانسته و نفهمیده اند هزار بار بدبخت ترند . چون زن و مرد این ملت مقلدند .آن هم مقلد چیزهای بد و غلط . کار به آن ها ندارم ، نقدا سر و کارم با جیران ( زن صیغه ایی آذربایجانی عارف قزوینی ) است. و من او را از بیشتر زن های بدبخت ، بدبخت تر می دانم . حالا که روزگار خوشبختی اوست . همین بس که آقای او منم .
در خریت هویت است ورا
دیپلم در خریت است ورا
زندگانی با خر ( اشاره عارف به زن خود که از ترکان آذربایجان است ) کار مشکلی است. و هر چند اخلاق خوب او باعث شد که بار خریت او را بکشم. دروغ نمی گوید ، دزد نیست ، صمیمی است ، حقیقتا نجیب ، با علاقه ، با گذشت . سیما و صورتش همچون زبانش زننده است ولی شرط اول من با او این بوده که ترکی صحبت نکند و …..

یاراتدیغینیز تورک ادبیات اوتاغی، پیام قم هفته‌لیگی‌نین تورکجه صفحه‌سی و مقدس اردبیلی اوجاغی و بیر نئچه وئبلاق‌لارینیزین قاپادیلمالاریندان سونرا، بو اینترنت دوشرگه‌نیز “آلما یولو”نون قاپادیلماسی‌نین دا شاهیدی اولدوق. آذربایجانین اولوسال شاعیری رحمتلی بولوت قاراچورلو دئمیشکن، نه یازیق کی بیز “یاساق طالع”‌لرله یاشامی سوردوک و هابئله بؤیوک شاعیر،‌ حبیب ساحیر نه یاخشی بو سؤزو آچیقلامیش کی: هامی آزاده ائلین شاعیری وار/ من، اسیر ائل‌لرین آه شاعیری‌یم.
×××
باشینیز ساغ اولسون به‌ییم!
گونشین قیزیلی ساچاقلارینی، قارا قانادلارییلا یاساقلایان یاراسالار نه بیلیرلر، بو لامکان جئویز آغاجی دئیلدی کی بالتا ایله قوپارسینلار، دوشونجه اوزاییندا بیر سامان‌یولو دنگه‌سی “آلمایولو”دور. اوره‌ک‌لرده سئوگی‌لری پایلاشان، قیزیل آلما سیرلارینی آچان دوشونجه، سئوگی و اؤزگورلوک یولودور. دونیا وارکن آشنی قالاجاق، یاشایاجاق و دوشونجه ساچاجاق. یوخ گؤزلری گؤتورمه‌ین کوراشه‌په‌لک‌لر، کوراولاسی گؤزلرینی یومسالاردا، یاراتدیغینیز آرین دوشونجه آلانی‌نین ایشیقلاری دالغالاناجاق و آیدینلاداجاق.

جبران خلیل جبران دئمیشدی: “قیزیل گولو آیاق آلتیندا ازه بیلرسن آنجاق اونون خوش ایی‌نی نئجه آرادان آپارا بیلرسن”. ایندی ایسه آلمایولو دوشرگه‌لرسینی باغلایا بیلرلر آنجاق اونون دوشونجه‌سینی نئجه یوخ ائده بیلرلر؟! دئمک قارانلیق یالنیز ایشیقدان قاچا بیلر، اونو بوغا بیلمز.
نه ایسه، گونده‌لیک‌لردن محروم قالان بیر اولوسون قارا ایللرینده، دوشرگه‌لرده اونلاردان و اونلارا یازدیغینیز باشاری‌یا اوغورلار اولسون و الینیز قولونوز آغریماسین.
و نهایت باشینیز ساغ اولسون خانیم هئی!

بو سایت بیزیم ایچین بیر گوزل یئر و کولتوروموزن ، تاریخیمیزین و ان اؤنملی سی آنا دیلیمیزین دوراغی ایدی . آلما یولون گونجل اولماماسی چوخ زور . منیم ایچین آلما یولو ایلک سئیر نقطه سی ایدی . اینشاالله یولونوز آچیق اولسون . تشکورلر آلما یولو …

—
سلاملار بی
باشقا خبر آژانسلاری ائله شعر معاصر سین کیانگ یازمیشدیلار. بیز اونون تیتیرینی اصلاح ائتدیک.
آنجاق آرادا بیر یئرده سین کیانگ قالدی,اوخوجو ترکستان شرقی نین هارا اولدوغونو بیله.
یاشایین،

—-
جناب آراز
منطق من متهم کردن دیگران نیست. بلکه من نسبت به کلمه پانترکیست اعتراض کرده بودم. گفته بودم سه نفر می‌توانند این اتهام را به فعالان آذربایجانی بزنند. و نگفته بودم شما کدام یک از آن سه نفر هستید.
دیگر اینکه تقریبا اکثر دوستانی که کامئنت گذاشته بودند نسبت به نظرات شما نقد داشتند و هر کس به شیوه‌ای نقد کرد که طبیعتا همه روش‌ها قابل قبول نیستند.
ضمنا از آنجاییکه بنده همواره خودم را مقید میدانم کامینها را درج کنم و در صورت داشتن وقت کافی جواب نیز بدهم تقریبا به همه این کامینتها اجازه نشر دادم به جز دو سه کامینت که واقعا شعار بودند و اندیشه ای در آنها نبود. اما از آنجاییکه این بحثها دیگر بیشتر حالت جنجال به خود میگیرد. دیگر از تایید و نشر کامینتها در این پست خودداری خواهم کرد مگر اینکه واقعا با عدم نشر این کامینت حقی از کسی ضایع شود که این کامینت شما نیز دقیقا به همان جهت تایید و منتشر شد
با تشکر از همه دوستانی که در این بحث شرکت کردند.
بیات

در مورد علی دایی و موضوعاتی که ایشان در گیر شده اند باید بگویم که من متاسفانه اینگونه پدیده ها را دنبال نمی کنم اما همین چندی پیش به مصاحبه ایشان گوش دادم که جدا دلم به حالش سوخت. اصلا نمی دانستم که ایشان فارغ التحصیل دانشگاهی باشند آنهم از جنس دانشگاه شریف اش. از شخصی با کالیبر ایشان انتظار می رفت که مانند یه فرد بالغ و مسلط به خویش با اعتماد کامل وارد مصاحبه شوند نه اینکه مانند دانش آموزان خجالتی دبیرستان هر دو دقیقه عذر خواهی کند. مصاحبه ایشان مانند نمکی بود بر زخم هایم. مصاحبه ر ایشان بغایت کودکانه و غیر پروفیشیونال بود. البته من انتقادی بهش ندارم برای اینکه ایشان هم مانند همه ما تورک های ایران تحت توهین و تحقیر بزرگ شده ازاعتماد به نفس کمتری بر خوردار اند.
به شخصه معتقد هستم که نباید به همچو افرادی فحش داد برای اینک اولا:ایشان خود قربانی این سیستم تبعیض اند ثانیا: همچو بر خورد هایی بهانه به دست دشمنان مان می دهد که موضوعات و معضل های اصلی را ول کرده و دنبال موضوعات فرعی باشند .. نباید به دشمن نقطه ضعف نشان داد تا بتواند افراد کم تجربه را منحرف کرده و از نقاط ضعف ناچیز و جزیی مان استفاده کنند. در مغالطات فلسفی و منطق بجث و استدلال به اینگونه سو استفاده های آگاهانه ” سفسطه شاه ماهی”

Red Herring Fallacy نام نهاده اند که اینگونه است که شکارچیان برای شکار روباه شاه ماهی را در سر راه روباه جا می گذارند که روباه را به دام نزدیک کنند. وقتی سگ شکاری را برای دنبال کردن روباه می فرستند آن سگ های بی تجربه به عوض دنبال کردن روباه به طرف بوی شاه ماهی کشیده شده و باعث در رفتن روباه می شوند. اینگونه فحش ها باعث می شود که افراد بی تجربه ای به دام افرادی مانند اراز بیافتند و بجای دنبال کردن روباه به دنبال شاه ماهی باشند. برای اینکه افرادی مانند اراز را بیکار کنیم باید بجای فحش و توهین با مخالفان مان با منطق رفتار کنیم.

ساغ قالینیز

ایمدی بو ایش اولوب …
منجه ، دایی کی بو دورومدا اؤز قیزینین آدینی “دنیز” قویاراق ، کیم دییه بیلر او کیملیکچیلیک ترپنیشیکـدن و تیرختورچی لارین ایستکلریندن خبرسیزدیر؟! او ائیلیه بیلردی سوکوت ائیله سین ، آمما …

کیم اونو مجبور ائیلمیشدی کی اؤز دیلداشلارین وئرسین اؤزگه نین آیاغینین آلتینا و نییا؟؟؟!!!

بو ایکی سورغونون جاوابئ کی بیلگیلره و باخیشلارا باغلئ ، نئچه لر جاواب دالیندا اولابیلرین آراشدیرماسئ نتیجه سی ، بو چتینلیگین دویونون آچابیلر.

فقط بحث و جدل راه بیاندازیم؟ ما هم مفاخر فارس ها را زیر سئوال ببریم؟ اگر نسیمی ها و غیره مشهور نیستند یا بایکوت می شوند ما چیکار کنیم؟

من از همه دوستان یک سئوال دارم و میخوام که منو کمک کنند و آن این است که” برای اینکه ما به حق خودمان برسیم و مفاخیر و مشاهیرمان را در سطح کشور معرفی کنیم و نگذاریم آنها و فرهنگ و ادب و زبانمان بایکوت شوند باید چیکار کنیم؟”

دوستان همه ما به مشکلات اشاره کرده ایم همه ما هم تقریبا یک چیز گفته ایم اما راهکاری برای حل مشکلاتمان ارایه نداده ایم. نباید هم انتظار داشته باشیم که ما مشکلاتمان را بیان کنیم و دیگران، همانهایی که برای ما مشکل ایجاد کرده اند بیان مشکل ما را حل کنند.

—
باستان پرستی و فارس پرستی لزوما به معنای یکدیگر نیستند.
ضمن این که کورش بازی و کورش ستیزی های چند ماهه اخیر ما را گول نزند. اینها همه بازیهای سیاسی بود. ببینید اصلاح طلبان چه قدر نسبت به مسئله کورش بی تفاوتی پیشه کردند. واقعا اینها به مسئله بی تفاوت اند؟ نه اما دیدند در این شرایط حریف بهتر میزند و سکوت پیشه کردند.

دوست عزیز ما هم قبول داریم که افرادی چون جنیدی وخیلی های دیگر دشمنی خود را با ملت ترک به شدیدترین وجه ممکن نشان می دهند. اما سئوال اصلی این است که آیا ما هم دقیقا در جهت خواست امثال جنیدی حرکت کنیم و با اهانت به مفاخر ملی(شده به قول شما) مردم عادی فارس، مردم عادی فارس را نیز همراه با جنیدی بسازیم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
آیا بهتر نیست با به نقد کشیدن افکار جنیدی ها، مردم عادی فارس را متوجه سازیم که جنیدی هایی وجود دارد که به بخشی از مردم ایران توهین واهانت می کنند و افکار جنیدی ها را به چالش بکشیم.( اگر چنین امکان و توانایی را نداریم مطمئنا از ضعف های خودمان است و با این ضعف چگونه می توانیم افکار عمومی فارس ها را متوجه این سازیم که فردوسی جزو مفاخر ملی نبوده است).
…